. . ณ จุดซึ่งไร้ขอบเขต . .
posted on 31 Aug 2010 11:54 by jazzorangejuice
ทฤษฎีการเบี่ยงเบนของแสง
ทำให้ดวงตาของฉัน
ถูกความงามหลอกลวง
จากภาพรูหนอนในเอกภพ
ที่วาดด้วยสมองนักประดิษฐ์ไทม์แมชชีน
กรุ่นกลิ่นกุหลาบไร้หนาม
เสียงกระซิบแผ่วจากปีกผีเสื้อ
สัมผัสสายลมบางเบา
และรสชาติอร่อยล้ำของความรัก
ยังอยู่เหนือกาลเวลาสำหรับฉัน
ณ จุดซึ่งไร้ขอบเขต
ฉันเห็นบางอย่างในจิตแห่งความฝัน
มันเป็นความว่างเปล่าเปี่ยมแรงดึงดูด
เหมือนจิตผู้บรรลุ แผ่บารมีไพศาล
พลันนั้นฉันคิดถึงทฤษฎีการเบี่ยงเบนแสง
ทว่าที่นั่นปราศจากความสว่าง
แต่มีดวงจันทร์และดวงดาว
หัวร่อต่อกระซิก
ในท่วงทำนองแห่งจักรวาล
ใช่ ฉันกำลังฝัน
ณ จุดซึ่งไร้ขอบเขต
กังวานเสียงร้องไห้ของมนุษย์
คร่ำครวญถึงความทุกข์ทรมานในหัวใจตัวเอง
ในที่คุมขังซึ่งมองไม่เห็น
มันกว้างใหญ่พอจะเรียกว่าเสรีภาพ
และพวกเขาก็หลั่งน้ำตาให้กับเสรีภาพ
มันช่างเหมือนความจริง
ณ จุดซึ่งไร้ขอบเขต
เด็กน้อยวิ่งเล่นอยู่ในความทรงจำของพระเจ้า
พระองค์เคยไร้เดียงสา
และอาจโปรดปรานช็อกโกแลตร้อนๆในยามเช้า
เหมือนกับมนุษย์
ความว่างเปล่าเดินทางเข้ามาใกล้ทุกขณะ
ฉันรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง
ณ จุดซึ่งไร้ขอบเขต
ฉันมองไม่เห็นแม้ความพรั่นพรึงที่แผ่ไพศาล
จิตฉันหายลับไปกับบทกวีและเสียงละเมอ
คมน้ำค้างทะลวงร่างฉันหลอมละลายกับความมืดมิด
เสียงนาฬิกาปลุกดังจากนกน้อยในสวนหลังบ้าน
ใช่ ฉันตื่นแล้ว แต่ยังไม่กล้าลืมตา
ก็ ทำให้เราไม่อยากลืมตา
#1 By ช ม เ พ ลิ น * on 2010-08-31 12:27