. .เหงา. .
posted on 25 Jul 2011 16:31 by jazzorangejuiceสายลมเงียบพัดผ่านหน้าต่างบ้าน
แม้แต่เสียงไอโฟนที่ซื้อมาจากแม่สาย
ยังผิดเพี้ยนเหมือนเรือนร่างอันจอมปลอมของมัน
อยู่ลำพังกับเงาตกกระทบของแสง
พูดคุยกับปลาหางนกยูงในตู้ด้วยอาหารยี่ห้อซากุระ
และสบถถ้อยคำเพ้อคลั่งกับแมวที่กำลังฝันหวานถึงหนูสาว
เธอเคยเห็นหญิงสาววัยกลางคนนั่งแชทในร้านอินเตอร์เน็ต
ที่เต็มไปด้วยเด็กติดเกมส์นั่งเรียงแถวข้างถ้วยมาม่าอย่างฉันบ้างไหม
มันเหมือนก้อนหินที่แวดล้อมไปด้วยใบไม้ร่วงอันเริงร่ากลางป่าลึก
เหมือนอาหารกระป๋องหมดอายุที่ยังไม่ถูกเก็บไปจากชั้นวาง
เหมือนรถมอเตอร์ไซด์ที่จอดเรียงรายอยู่หน้างานฤดูหนาวในต่างจังหวัด
เหมือนอักษร ฃ.ขวด ที่อยู่เหนือปุ่ม Enter เพียงไม่กี่มิลฯ บนแป้นพิมพ์
ความเดียวดายเบื้องหลังแรงปรารถนาที่หาสาเหตุไม่ได้
ทำให้ฉันต้องการคุ้นเคยแม้กระทั่งคนแปลกหน้า
ฉันพยายามดูหนัง อ่านบทกวี
นึกถึงหญิงสาวที่ตกหลุมรัก
และอดีตอันเริงรื่นในอัลบั้มดิจิตอล
ข้างกล่องดนตรีที่ซื้อมาจากงานเทศกาล
ถ้าหากมีหญิงสาวผู้ไม่อยากแต่งงานกับความสันโดษสักคน
ต้องการพรากความเหงาที่ย่ำยีความรู้สึกของเธอเช่นเดียวกับฉัน
ก็ขอให้ผู้ควบคุมโชคชะตาปลดปล่อยพรหมลิขิตออกมาเผชิญโลก
เพื่อทำหน้าที่เชื้อเชิญความเงียบผู้กล่อมหัวใจอันโดดเดี่ยวของฉัน
ให้ออกไปอย่างเดียวดายตราบกระทั่งสิ้นเสียงสุดท้ายของบทกวี
รอวันได้สัมผัสฟ้าใหม่
และดอกไม้ที่แย้มบานรับความสดชื่น
แทนความโรยราที่เลือยลับไป
#1 By ลมหนาว---> on 2011-07-25 18:22