. .ในความเงียบ. .
posted on 31 Oct 2011 10:19 by jazzorangejuiceความเงียบนั้น
ถูกกล่าวหลายข้อหา
บ้างว่าเหมือนดอกไม้ในบทกวี
เหมือนดนตรีของคนเปลี่ยวเหงา
เหมือนเสียงสะอื้นของคนหูหนวก
เหมือนงานเลี้ยงรื่นเริงในแวดล้อมที่ไม่รู้จัก
บางคนบอกว่าความเงียบนั้นงดงามกว่าสวรรค์
เพราะแม้แต่พระเจ้ายังเผลอกรีดร้องต่อความต่ำช้า
กวีบทหนึ่งถูกอ่านด้วยเสียงแห่งความรู้สึก
ดั่งดนตรีพิสุทธิ์กังวานเหนืออุโบสถในจิตผู้ทรงศีล
ความเงียบช่างเร้นลับ
ซุกซ่อนตัวเองทุกแห่งหน
เป็นหนึ่งเดียวกับความครึกโครม
และเผยตัวเองเพียงชั่วครั้ง
เราดื่มด่ำดนตรีบริสุทธิ์
เคลิบเคลิ้มต่อเสียงสวดจากพรสวรรค์
พูดคุยปรับความเข้าใจในความเห็นต่างกัน
ทว่าส่วนลึกเรากลับครุ่นคิดว่า
ความเงียบให้บางสิ่งมากกว่านั้น
มีบางอย่างสั่นสะเทือนในหูเรา
ด้วยความถี่เดียวกับคลื่นอันเร้นลับของปีศาจ
ที่พระเจ้าแอบย่องเข้าไปฟังด้วยท่าทางมีพิรุธ
ความเงียบคืออะไร
เบื้องหลังดินแดนไร้เสียง
มีแสงสว่างหรือความมืด
หากมันปรากฏต่อจิตที่ยังไม่ตื่นของผู้บำเพ็ญ
มันจะปลุกเงาสีขาวในวิญญาณ
ดุจแสงแห่งรุ่งเช้าหรือไม่
เราเสาะหาความเงียบ
จากภายนอกสู่ภายใน
จากเมืองกรุงสู่ชนบท
จากสถาปัตยกรรมสู่ต้นไม้
การเบ่งเบ่งบานของชีวิตปรากฏ
พร้อมกับคำบอกเล่าอันลึกซึ้งจากธรรมชาติ
เกินความความตื้นเขินของเราจะหยั่งถึง
เมื่อเราหลบหนีบางสิ่ง
ซึ่งไม่สอดคล้องกับตัวตนของเรา
จากการเดินทางไร้จุดสิ้นสุด
เพื่อติดตามความเงียบ
ความฝัน
ยังคงจัดงานเทศกาลทุกแห่ง
ที่เราก้าวย่างไป
เราเสาะหาความเงียบ
แต่กลับต้องการพูดคุยกับคนรัก
เราเขียนบทกวีเป็นเสียงเพลง
อ่านบทร้อยแก้วเป็นท่วงทำนอง
หลอมรวมความรู้สึกจากริมฝีปาก
กระซิบเสียงหวานล้ำเสนาะหู
เพื่อทำลายความเงียบ
และเปิดเผยความรักเบื้องหน้ามัน
ด้วยจินตนาการทางถ้อยคำ
ความเงียบมอบเพียงปริศนา
ขณะที่มันถามความต้องการจากเรา
มันก็บอกความต้องการนั้นกับเราด้วย
มันส่งเสียงบางอย่างที่หูเราไม่ได้ยิน
แต่ได้ยินจากดวงตา
เหมือนกังวานในบทกวีไร้ฉันทลักษณ์
ที่เขียนขึ้นมาจากความอ่อนโยนของรอยยิ้ม
หญิงสาวผู้มีความคิดฝันอันซุกซน
ทั้งไม่ได้ล่วงล้ำหรือผละหนี
หากทว่าเชื่อมจักรวาลเข้ากับจังหวะหัวใจอย่างแนบเนียน
เราสร้างดนตรีได้
แต่สร้างความเงียบไม่ได้
มันเป็นสิ่งธรรมดาที่เหนือความคาดหมาย
แม้ว่าเราจะหนีไปอยู่กับต้นไม้อย่างเงียบๆ
แม้ว่าเราจะเฝ้ามองการเติบโตโดยไม่ได้ส่งเสียง
แม้ว่าเราจะเด็ดดอกกุหลาบด้วยมือที่แผ่วเบา
แม้ว่าเราจะอยู่กับถ้อยคำที่ยังไม่ยอมเปล่งจากหัวใจ
แต่เรายังได้ยินความเหนียมอายของสายลมรัก
พัดผ่านแรงดึงดูด เหนือจินตนาการอันเงียบงัน
ภาษา ถ้อยคำ ได้ใจจริงๆ บ้านนี้
อ่านแล้วรู้สึกเหมือนอยู่บนดาวดวงไหนซักดวง
ทั้งที่ๆ นอนเล่นเกมส์กินขนมอยู่หน้าคอม
#1 By YiiM-YiiM on 2011-10-31 13:54