. .ความหลัง. .
posted on 14 Nov 2011 11:34 by jazzorangejuiceมีเพียงความหลังเท่านั้น
เป็นปีศาจผู้ไม่ยอมทิ้งวิญญาณ
เพื่อคืนร่างสู่มนุษย์
รัตติกาลแม้ว่างเปล่า
ยังรู้สึกเหมือนมีใครมาหลอกหลอน
ในความเงียบงันก็คล้ายมีบางสิ่ง
เกาะไหล่ด้วยเล็บอันแหลมคม
ไม่ว่ารุ่งเช้าหรือยามค่ำคืน
ความปวดร้าวก็ฉีกทึ้งบาดแผลที่ไม่เคยหาย
และเฝ้ามองเลือดที่หลั่งออกมาจากอดีต
อาบชโลมความรู้สึกที่ไม่ยอมจากไป
ภาพความทรงจำ
เกลื่อนกลาดตามถนนหนทาง
ตั้งแต่สองฝั่งแม่น้ำถึงตรอกโสโครก
และทัศนียภาพเดิมๆในความฝัน
สิ่งที่คล้ายสูญหายมีเพียงอนาคต
ซึ่งแท้จริงแล้วไม่เคยได้ครอบครอง
นอกเหนือจากวินาทีที่ล่วงพ้น
ผู้โอบกอดความสันโดษ
ดิ่งลึกลงสู่ดินแดนที่ไม่มีใครเคยกลับมา
ความแก่เฒ่า
อาจทำให้เรื่องราวเจ็บปวดต่างๆนานา
ถูกหลงลืมด้วยอายุขัย
แต่ภาพและเสียงแห่งความโศกเศร้าอันตราตรึงนั้น
ฉายซ้ำด้วยกระจกเงาที่สะท้อนเหล่าผู้คล้ายคลึง
พร้อมกับเสียงหัวร่ออันเริงรมย์
เหมือนท่วงทำนองแห่งการเยาะเย้ยที่เปี่ยมมารยาท
ข้าพเจ้าปรารถนาความเจ็บป่วยอีกแล้ว
ความเจ็บป่วยที่พอจะรักษาข้าพเจ้า
ให้ลืมความหลังที่กัดกร่อนดวงใจอันร้าวราน
และสูญสลายไปกับดอกไม้แห่งชีวิต
สละกลีบอันบอบบางร่วงอยู่ในความทรงจำ
หากทว่า ความปรารถนาของข้าพเจ้า
กลับถูกกลั่นแกล้งด้วยสัมปชัญญะที่ชัดเจนยิ่ง
มีเพียงความหลังเท่านั้น
ไม่ยอมผ่านพ้นพร้อมกาลเวลา
ทั้งที่มันได้จากข้าพเจ้าไปนานแล้วนับชั่วชีวิต
โอ ความหลังของข้าพเจ้า
#1 By วิรุฬห์บัณฑิต on 2011-11-14 12:01